Τετάρτη, 31 Αυγούστου 2016

Φρεντο εσπρεσο

Στην γκαρσονιέρα μοναχός σε σκέφτομαι
κι αναστενάζω βαριά
αχ στο χωριό μου νοστάλγησα να πάω
κι η πόλη δεν με χωρά

Μες στην καρδούλα μου σίδερα και μπετόν
φτάσαν ως το ρετιρέ
μα τα λουλούδια στον κήπο σου αν μυρίσω
θα είμαι για χρόνια ντοπέ

Πέτρινα σπίτια κι άνθρωποι ωραίοι
ξενύχτια σε μια χορδή
στην παραλία τ αστέρια να σου δείχνω
που αλλού δεν θα έχεις δει

Φρέντο εσπρέσο με λιγάκι ζάχαρη
και το λιμάνι μακρυά
την playlist στο αμάξι βαρέθηκα
κι αναστενάζω βαριά

Καμιά φορά μας πιάνει μια σκοτειναδα στην καρδιά που πρέπει να την αποθήσουμε! Σήμερα το έκανα με χαρτί και στιλο...
Πρόκειται για στιχακι που έγραψα πανω σε ρυθμό απο το κομμάτι "Μπασταρδος γιος" του Φοίβου Δεληβορια. Εξοφθαλμα επηρεασμένος απο το στυλ του Φοιβου... Νομίζω.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου