Τι κι αν ο Χρόνος περνάει?

 

Τι κι αν χρόνος περνάει?

Περνούσε και θα περνάει.

Σημασία έχει τι κάνουμε εμείς. Τώρα.

Αν ζούμε με αγάπη για εμάς, για τον συνάνθρωπο, για τις επόμενες γενιές.

Να κάνουμε κάτι για το τώρα και για το μετά.

Να αγαπήσουμε τον τόπο, τον άνθρωπο και τον εαυτό μας.

 

Να ζήσουμε!

 

Καλή χρονιά, με πολλή αγάπη!!

Πλησίασε

Αυτό είναι το οροπέδιο των μουσών. Στο ψηλότερο πλάτωμα του Ολύμπου. Μετά από δύο ημέρες ανηφόρας τελικά βρίσκουμε ευθεία και συνεχίζουμε για να φτάσουμε το καταφύγειο. Εγώ βασανίζομαι με την φωτογραφική μου έχοντας πάρει μαζί μου την μικρή για να μην κουβαλάω βάρος και να μην ρισκάρω την ακεραιότητας της μεγάλης. Κι ενώ εγώ τραβάω τραβάω και ξανατραβάω... έρχεται ο φίλος μου και τραβάει μια φωτογραφία με το κινητό του. Όταν την βλέπω να πω την αλήθεια συγκλονίζομαι. Τσάμπα τόσα κλίκ!! Τι κάνω δυο μέρες τώρα?? Οι σκέψεις μου εξελίσσονται αρκετή ώρα παρατηρώντας την...

Στο βάθος και μάλιστα στο κέντρο ο θρόνος του Δία. Φωτογραφημένος κατά πρόσωπο. Όπως θα έπρεπε οποιοσδήποτε να βλέπει έναν τέτοιο θρόνο. Όπως θα τον έβαζε ο Δίας να απολογηθεί ή να καλωσοριστεί ενώπιόν του!! Με την λάμψη του Πατέρα των Θεών να σε κάνει να μισοκλείνεις τα μάτια. Τους ανθρώπους μικρούς μπροστά στην μεγαλοπρέπεια και ταξιδιώτες εξαντλημένους σε ένα μέρος σαν κι αυτό. Με μόνους συνεχιστές αυτούς που συμπαραστέκονται ο ένας πλάι στον άλλον. Δεν υπάρχουν καιρικές δυσκολίες, δεν υπάρχουν φυσικά εμπόδια. Με μόνη δυσκολία το δέος σου και την δειλία σου για να κάνεις το επόμενο βήμα! Να πλησιάσεις τον στόχο σου!! Σήκω πάνω δειλέ!!!

Η βυθιζόμενη γέφυρα της Ποσειδωνίας

Είναι καιρός που είχα περάσει από το Λουτράκι λόγο δουλειάς και είχα ανακαλύψει ότι λίγο πιο έξω προς την Κόρινθο υπάρχει μια βυθιζόμενη γέφυρα η οποία εξυπηρετεί τους κατοίκους να περνούν απέναντι στην Πελοπόννησο χωρίς να πρέπει να πάνε μέχρι την Κόρινθο. Το έβαλα σκοπό λοιπόν και πρίν λίγες μέρες έκανα μια βόλτα από εκεί για να την φωτογραφίσω. Πρόκειται για την "Γέφυρα της Ποσειδωνείας" εξαιρετικό όνομα και πιασάρικο! Ο δρόμος δε που εξυπηρετεί λέγεται Ποσειδώνος.

Η γέφυρα βρίσκεται στο τέλος του ισθμού της Κορίνθού απ΄όπου και ανοίγεται ο Κορινθιακός κόλπος. Επειδή λοιπόν δεν είναι πολύς ο κόσμος που ξέρει γι αυτήν είπα να κάνω το παρών photopost!

 

Στο βάθος η διώρυγα της Κορίνθου και οι γνωστές μας γέφυρες της εθνικής οδού και του τρένου. Παρακάτω είναι μερικά καρέ από την βύθιση της γέφυρας και του τούρκικου φορτηγού πλοίου που περνούσε εκείνη την ώρα. 

Και τώρα θα δούμε τι γίνεται όταν η γέφυρα ανεβαίνει!! Πήγα λοιπόν κοντά για να φωτογραφίσω την γέφυρα έτσι όπως θα βγαίνει από το νερό. Μαζί μου δύο τύποι... παρατηρήστε το καλάμι που είναι ακουμπισμένο αριστερά...

Τους βλέπω να συζητούν και να δείχνει ο ένας κάτι στον άλλον... και μόλις η γέφυρα βγήκε και στράγκιξε από τα νερά, ο φίλος πηδάει μέσα... και προχωράει προς το βάθος...

Γυνάικα άναψε φούρνο κι έλα να δεις τι έπιασα!!!

Κάτι ακόμα! Σε περίπτωση που κάποιος δεν έχει ακούσει για την αρχαία δίολκο της Κορίνθου, ας ρίξει μια ματιά στο παρακάτω βίντεο. Είναι εντυπωσιακότατο!!

...της σιωπης ο πλούτος... (θα τα πούμε)

Ντόιτσερλαντ

Ξέρετε, ανακαλύπτω οτι η διάθεσή μου για γράφω στο blog δεν μου έχει περάσει, και να πω την αλήθεια χαίρομαι ιδιαίτερα! Η καθημερινότητα στην Αθήνα βέβαια μου έχει πάρει τα μυαλά. Θέλω να αδειάζω λίγο το μυαλό μου από σκοτούρες για να μπορώ να βρώ διάθεση να ανοίξω τον κειμενογράφο του blogger. Για μαντέψτε λοιπόν! Πού βρέθηκα για να τα καταφέρω!!! Το έχω καρφώσει από τον τίτλο κιόλας!

Εδώ και καιρό ενώ έχω δουλίτσα και δουλεύω καθημερινά παράλληλα ψάχνω να βρώ κάτι καλύτερο από άποψη προοπτικής, συνθηκών εργασίας και χρημάτων. Τα έγραψα και με την σωστή σειρά. Ψάχνοντας λοιπόν και μέσο ενός φίλου ήρθα σε επαφή με έναν τύπο ο οποίος φιλοδοξεί να μεγαλώσει μια μικρή επιχείρηση που έχει έχοντας τις πλάτες μιας μεγάλης γερμανικής εταιρίας ηλεκτρονικών συσκευών υψηλής τεχνολογίας.

Γνωριστήκαμε, τα είπαμε, με θέλει λέει!

"Μπορείς να πάρεις 2 βδομάδες άδεια από τη δουλειά σου να πάμε για εκπαίδευση στην Γερμανία?"

Και να σου τώρα ποστάρω από το Bocholt! Σε ένα μικρό ξενοδοχείο και τον έχω στο διπλανό δωμάτιο! Εδώ να σημειώσω οτι είναι η πρώτη μου φορά στο εξωτερικό και βεβαίως πρώτη φορά σε αεροπλάνο!! XD. Όντως σημαντική εμπειρία η πρώτη φορά σε αεροπλάνο!

Είχα πολύ καιρό να μείνω μόνος μου και αμέσως με θυμήθηκα. Έχει την αξία της και η μοναχικότητα. Η πλάκα είναι οτι ποτέ δεν έμενα μόνος μου! Για ένα μεγάλο διάστημα όμως τώρα καταλαβαίνω οτι ζούσα με την οικογένειά μου αλλά έμενα μόνος μου! Και τώρα που το καταλαβαίνω στεναχωριέμαι ακόμα περισσότερο για τον πατέρα μου που έφυγε από κοντά μας πρίν προλάβει να μας χορτάσει.

Όπως καταλαβαίνετε το ποστ δεν έχει θέμα. Ασυναρτησίες και σκόρπιες σκέψεις γράφω και πάλι. 

Τέλος πάντων τη δουλειά δεν την βλέπω να τσουλάει για την ώρα... Όταν μου λένε άνθρωποι που δουλεύουν ήδη στην εταιριούλα οτι μην παρατάς την δουλειά σου ακόμα και να το δεις μήπως μπορείς να κάνεις κάτι παράλληλα... το πολιτικό κλίμα στην Ελλάδα είναι ρευστό και οι Γερμανοί περιμένουν να δουν τι θα γίνει, δεν επενδύουν ακόμα... Το έχω πάρει το μήνυμα και το βλέπω ως εμπειρία 2 εβδομάδων και μόνο για την ώρα.

Αυτά λοιπόν για την ώρα! To Bocholt είναι μια μικρή πόλη στα σύνορα της Γερμανίας με την Ολανδία. Επαρχιακή πόλη με τα πράσινά της, τα δέντρα της, τις μονοκατοικίες της, πουλάκια ποδήλατα ησυχία και καθαριότητα! Πως είναι η Αθήνα δηλαδή... αυτό! Έλα που ο Αθηναίος την Αθήνα δεν την αλλάζει με τίποτα!! Τις καλησπέρες μου!!!

Μπουρμπουλήθρες και άλλες συναναστροφές

  

Καλησπέρα σας! 

Κυριακή 22 Μαρτίου και η τελευταία φορά που είχα ξαναγράψει πραγματικά δεν θυμάμαι πριν πόσο καιρό ήταν! Είμαι καλά όμως! Ζω και περιστρέφομαι! Μαζί με όλους τους οικείους μου. Πολλοί από εσάς θα έχετε ταυτίζει ή παρομοιάσει κάποιες ανθρώπινες συμπεριφορές με συμπεριφορές άλλων ζώων της φύσης. Εγώ λοιπόν έχω σχεδόν ταυτίσει την καθημερινότητα μας με το ψάρι μου! Έχω τον παραπάνω εικονιζόμενο νεαρό (αβάπτιστος) μέσα σε μια στρογκυλή γυάλα και κάθομαι που και που και τον παρατηρώ. Για όσους δεν έχουν ασχοληθεί αυτού του είδους τα ψάρια λέγονται μονομάχοι (fishfighters ή επίσημα Bettafish). Πρόκειται για τροπικά ψάρια που αρέσκονται σε θερμοκρασίες 25 βαθμών Κελσίου περίπου και είναι σαρκοφάγα. Στην φύση η αγαπημένη τους τροφή είναι τα κουνούπια, ή οτιδήποτε ζωντανός οργανισμός αναλόγου μεγέθους περιφέρεται μέσα στο νερό και την επιφάνεια του. Ο συγκεκριμένος είναι από τα πιο αργοκίνητα ψάρια που έχω δει! Όλα σε ρυθμούς super ή απλού slow motion. Όταν λοιπόν είναι στα κέφια του, έχει φάει και το νερό είναι σε καλή θερμοκρασία τότε το διασκεδάζει γυρνώντας γύρω γύρω την περιφέρεια της γυάλας ξανά και ξανά. Πού και πού ανεβαίνει λίγο πιο πάνω και κάνει και καμιά μπουρμπουλήθρα! Συναρπαστικό έτσι!!

Κι εγώ αλήθεια του μοιάζω πολύ!! Μόνο στο slow motion νομίζω ότι διαφοροποιούμαι!! Και αυτό το οφείλω στο μηχανάκι με το οποίο κινούμαι στην πόλη... Λοιπόν εγώ και οι παρέες μου που λέτε τι νομίζετε ότι κάνουμε καθημερινά?? Γύρω γύρω βόλτες και καμιά μπουρμπουλήθρα στο τσακίρ κέφι τα σαββατοκύριακα!! Και μάλιστα αυτό όταν είμαστε ορεξάτοι και με τις κατάλληλες συνθήκες. Βρέχει, κάνει κρύο , δουλεύω αύριο, είμαι κομμάτια... κλασικές περιπτώσεις για να κάτσεις στον πάτο. Τελευταία έχει αναπτυχθεί και το σήμερα είναι Δευτέρα. :P

Αφήστε και το άλλο!! Ξέχασα να σας πω ότι τα ψάρια Μονομάχοι είναι λίγο ακοινώνητα... Δεν συμβιώνουν εύκολα με άλλα ψάρια, ούτε καν με την ίδιας ράτσας!!! Εξού και μονομάχοι!! Ακόμα και τριπλάσιο σε μέγεθος χρυσόψαρο να του βάλεις παρέα, το πιο πιθανό είναι να το βρεις στον πάτο μερικές ώρες ή μέρες μετά.

Κι εμείς βέβαια σαν άνθρωποι και κοινωνικά όντα δεν πάμε πίσω!! Μονόχνοτοι και επιφυλακτικοί γαντζωμένοι από τους σίγουρους  και ακίνδυνους χαρακτήρες που ήδη ξέρουμε! Επικίνδυνοι για τους άλλους δεν νομίζω ότι είμαστε βέβαια... πιο πολύ για τους εαυτούς μας!! Επικίνδυνοι για την δική μας  μοναξιά και την κοινωνική φύση του ανθρώπου.

Ξανακοιτάξτε τη φωτογραφία και πείτε μου. Δεν είναι πανέμορφο?? Ξέρετε τι γίνεται όμως όταν του βάλετε μπροστά του έναν καθρέφτη?? Βλέπει έναν σαν κι εκείνον και τσαντίζεται!! Φουσκώνει και σηκώνει τα πτερύγιά του για να τον τρομάξει! Η ομορφιά είναι υποκειμενική. Όμορφος μπορεί να είναι κανείς ακόμα κι αν η εξωτερική του εμφάνιση δεν συμβαδίζει με τα πρότυπα ομορφιάς που έχουμε οι ίδιοι δημιουργήσει. Ακόμα ακόμα όμως κι όταν δούμε έναν όμορφο άνθρωπο, και δεν εννοώ μόνο για την εξωτερική του εμφάνιση, μπορεί να είναι λόγος για να τον πολεμήσουμε. Να τον δούμε ως ανταγωνιστή στα κοινωνικά μας κεκτημένα και να τον αποκλείσουμε από την ζωή μας και την ζωή των φίλων μας.

Χαμογελώντας, συμβιώνοντας, συμμετέχοντας προσφέροντας και δημιουργώντας μπορούμε να δικαιώσουμε αυτόν που μας έδωσε το δικαίωμα για το πέρασμά μας από αυτή τη ζωή.

Παιδιά με ΓΟΝΕΙΣ

Τυλιγμένος στο βιντζιρέλο

...

κι ο λόγος της μες στο μυαλό σου να σφυρίζει

ο μπούσουλας είναι που στρέφει ή το καράβι

...

 "Νίκος Καββαδίας"

Δική μου φωτογραφία και το γράφω με καμάρι! :)) Έκανα μια διήμερη βόλτα με ιστιοπλοϊκό σκάφος στον Σαρωνικό. Πολύ ωραία εμπειρία! Θα το ξαναέκανα ευχαρίστως!!

Διακοπές στον Πόρο

Σας είχα πει πριν αρκετό καιρό ότι θα ανεβάσω εντυπώσεις και φωτογραφίες από τις φετινές μου ολιγοήμερες διακοπές στον Πόρο!! Δυστυχώς φέτως δεν βρήκα ευκαιρία να πάω στον νησί μου οπότε περιορίστηκε σε κάτι "κοντά και σχετικά οικονομικά". (Δεν έχω γίνει ακόμα πλούσιος με κάποια από τις ιδέες μου...Κάποια στιγμή θα γίνει και αυτό...)

Επέλεξα τον Πόρο σχεδόν τυχαία! Να το αντέχει η τσέπη μας, οπότε όχι Υδρα... Κάτι πιο μακρυά από Αίγινα για να κολυμπιούνται τα νερά, αλλά και όχι πολύ ώρα ταξίδι για να μην χάνουμε χρόνο!! 4 διανυκτερεύσεις θα έκανα.... δεν χάνεις ούτε ώρα!!!! Πόρος(η)!!

Πράγματι το flying cat έχει φτάσει στον Πόρο 80΄ από την αναχώρησή του από τον Πειραιά!! Κάνε την προσευχή σου να μην έχει αέρα και κύμα γιατί θα τα δείς ΟΛΑ! Αυτά τα high speed τα πιάνει πάρα πολύ ο καιρός!!

Να σημειώσω οτι Πόρο πας και με δελφίνι (πρωινό δρομολόγιο) αλλά και με συμβατικό πλοίο που μπορείς να μεταφέρεις και όχημα!

Κατεβαίνεις από το πλοίο στο λημάνι του Πόρου και πρέπει να ξέρεις το εξής!!

Το λιμάνι του Πόρου βρίσκεται στο νότιο μέρος του νησιού και απέναντι βρίσκεται ο Γαλατάς (Πελοπόννησος, ε...). Το λιμάνι και η "πόλη" του Πόρου βρίσκεται σε ένα μικρό κομμάτι γης σε σχέση με το υπόλοιπο νησί που σχεδόν ξεχωρίζει από τον κύριο όγκο του νησιού αφού τα χωρίζει ένα υδάτινο κανάλι.

Προσωπική μου άποψη είναι ότι ο επισκέπτης δεν πρέπει να μείνει στην πόλη!! Στον πόρο θα πας ξεκάθαρα για ξεκούραση!! Οπότε για να μην ακούς κλαπατσίμπανα από μαγαζιά το βράδυ, θα πάς να μείνεις στο Ασκέλι!!Στην πόλη υπάρχουν τα πάντα αλλά και το Ασκέλι έχει αυτά που χρειάζεσαι!! ΓΑΜΑΤΗ παραλία, καλά ξενοδοχεία αλλά και πολύ αξιόλογα ενοικιαζόμενα δωμάτια (ψάξτε το!), περίπτερο, και αρκετά μαγαζιά για καφέ, φαΐ, ούζο και ποτό. Οι τιμές είναι λογικότατες το φαγητό πολύ καλό, και με πολύ φιλόξενους και ευγενικούς μαγαζάτορες. (υπάρχουν και οι περιπτώσεις με κράχτη έξω από το μαγαζί. Εκεί δεν ξέρω, δεν πήγα!)

Εγώ έμεινα στο New Aigli hotel, ένα πολύ καλό ξενοδοχείο, με 50 € τη βραδιά στο δίκλινο, μπροστά στην παραλία  και με ωραία θέα!! Υπάρχουν και φθινότερα δωμάτια χωρίς την πολυτέλεια της ωραίας θέας, ρωτάτε και θα δείτε την τιμή να κατεβαίνει! Το ξενοδοχείο έχει parking και πισίνα (όχι τίποτα ιδιαίτερο). Το κακό ήταν ότι στην προσφορά δεν συμπεριλαμβανόταν το πρωινό και ήταν +7€ το άτομο ανά μέρα (κάτσε καλά...!).

Όταν θα πάτε Πόρο θα πάρετε μαζί σας και μακρύ παντελονάκι (πχ τζίν) και... Autan!! Ως εξωχούλα έχει και κουνουπάκια και αυτό το καταλαβαίνεις αμέσως αφού μπαίνοντας στο δωμάτιο του ξενοδοχείου σου έχουν και δύο αντικουνουπικές ταμπλέτες στο τασάκι!

Η μετακίνηση είναι ένα θέμα το οποίο πρέπει να λύσεις!! Θα πηγαινοέρχεσαι σίγουρα πόλη - Ασκέλι - Νεοριό. Οι αποστάσεις είναι πολύ μικρές για ένα μηχανάκι ή γουρούνα (4΄), μια χαρά μέ ένα ποδήλατο (8΄), μεγάλες για να τις περπατάς στις διακοπές σου (20'). Υπάρχει και το λεωφορειάκι αλλά δεν θα έχεις την υπομονή να το περιμένεις! Ταξί δεν πήρα....

Άποψή μου, νοίκιασε ένα μηχανάκι (15€ τη μέρα) ή μια γουρούνα αν δεν έχεις δίπλωμα μηχανής παρά μόνο αυτοκινήτου (25€ τη μέρα). Αν δεν έχεις κανένα δίπλωμα πάρε ένα ποδήλατο (?€)! Θα καραγουστάρεις!!!!

Στο Αρχαιολογικό μουσείο του Πόρου... μην πας.

Έστω μία φορά να πας και στην παραλία Βαγιόνια στο βόριο μέρος του νησιού!! Είναι σε κόλπο και αν δεν έχει βοριά δεν έχει και κύμα!! Όχι τρελή παραλία αλλά συνοδεύεται από πολύ ωραίο beach-bar-καντίνα.

Ξέχασα να αναφέρω ότι στο Ασκέλι υπάρχει πολύ οργανωμένη εξέδρα με ταχύπλοα σκάφη για θαλάσσιο σκί, kite serf, Λίλα μπανάνα μπανάνα!, σαμπρέλες και άλλα τέτοια!!

Γενικά ως έκταση το νησί δεν είναι τόσο μικρό όσο κανείς μπορεί να έχει στο μυαλό του, αλλά είναι κατοικημένο ένα πολύ μικρό του μέρος!! Το υπόλοιπο είναι δάσος και βουνό! Εάν κάνετε μια βόλτα στους περιφερειακούς δρόμους θα καταλάβετε τι εννοώ!!

ΠΡΟΣΟΧΗ!!
Εάν πάτε ψάξτε αυτό το καταραμένο "Λιμανάκι της αγάπης" που όλοι οι φίλοι μου έλεγαν να επισκευτώ αλλά ποτέ δεν βρήκα!! Πείτε μου και εντυπώσεις!!

Δεν προλαβαίνω!

Ο τίτλος είναι μια από τις κλασικές ατάκες στον στρατό μεταξύ των φαντάρων! Ακούγεται όταν κάποιος πρέπει να κάνει μια δουλειά αλλά δεν φοβάται τις συνέπειες γιατί απλά δεν προλαβαίνει να τις υποστεί! Απολύεται!!!

Κι εγώ απολύομαι! Η πρακτική μου τελειώνει αύριο Παρασκευή και μιας που θα περάσει ένα διάστημα για να βρώ δουλειά θα το αξιοποιήσω για τις άπειρες εκκρεμότητες που έχω αφήσει!! Αυτός είναι ακόμα ένας λόγος που ο τίτλος είναι εύστοχος. Δεν προλαβαίνω να ασχοληθώ με αυτά που θέλω!! Έχω παραμελήσει το blog και ακούω κραυγές και γιουχαίσματα!!:Ρ Θέλω να κάνω πράγματα που θα με ηρεμήσουν ψυχικά! Να διαβάσω, να πειραματιστώ με κατασκευές, να βγω μια βόλτα με το ποδήλατο, να κάνω μια αγορά για την πάρτη μου βρε αδερφέ!! Να κάνω ένα ξενύχτι!!! Όχι όπως τώρα που το μάτι κατεβάζει ρολά από τις 12μιση!!!

Μέσα σ' όλα αυτά όμως το Σαββατοκυριακάκι μου το ξέκλεψα!!! Και πέρασα ένα διήμερο απόλαυση!!!

Συνερχομαι

Ω ρε παιδιά... χαθήκαμε! Χάθηκα δηλαδή για να τα λέμε σωστά. Κάποτε έλεγα οτι όταν δεν με βλέπετε να γράφω να ξέρετε ότι περνάω καλά. Τότε ίσχυε, τώρα ήταν αλλιώς. Πέρασα ίσως την πιο άσχημη και πιεσμένη ψυχολογικά περίοδο της μέχρι τώρα ζωής μου, και ναι μπορείτε να υποθέσετε με τι έχει να κάνει... Αποδείχθηκα πολύ πιο ευαίσθητος και συναισθηματοκρατούμενος απ' ότι μπορούσα ποτέ να φανταστώ!! Μέχρι και τώρα που είμαι εμφανώς καλύτερα και θέλω να πιστεύω ότι ήταν μια μεγάλη συναισθηματική περιπέτεια που πέρασε, ακόμα και τώρα δεν έχω όρεξη να ασχοληθώ σχεδόν με κανένα χόμπι. Φωτογραφίες δεν βγάζω όπως παλιότερα ούτε γράφω στο blog. Και τα δύο έχουν να κάνουν με εξωτερίκευση των συναισθημάτων μου και πάντα μέσα απ' αυτά αποδίδω αυτό που νιώθω. Θέλω να ξαναβρώ τον προηγούμενο εαυτό μου και θα το κάνω σιγά σιγά. Δεν περίμενα ποτέ οτι θα περάσω τόσο μεγάλο σοκ.

Έχω χάθει με φίλους, δεν έχω γνωρίσει σχεδόν κανέναν που να τον συμπαθήσω ιδιαιτέρα. Κι αυτό πολύ περίεργο για εμένα. Δεν με είχα αφήσει έτσι. Είμαι γκρινιάρης και συχνά αρνητικός.

Το διαφορετικό που κάνω τους τελευταίους 4 μήνες είναι η πρακτική μου σε μια εταιρία που ασχολείται με ηλεκτρονικά ισχύος, ακριβώς αυτό που είχα στο μυαλό μου όταν διάλεγα θέμα πτυχιακής. Στην τελική δεν ξέρω ακόμα αν έκανα καλά που τραβάω προς τα εκεί... μόνο ο χρόνος ξέρει. Έμαθα αρκετά πράγματα πάνω στα ηλεκτρικά και ηλεκτρονικά αλλά έμαθα και πήρα εικόνες από πραγματική δουλειά. Συναναστροφή με πελάτες που έχουν πληρώσει διόλου ευκαταφρόνητα ποσά για να τους προσφέρεις μια συγκεκριμένη υπηρεσία και έχουν απαιτήσεις! Κατάλαβα πως πρέπει να δουλεύει ένας μηχανικός και όχι ένας ελληνάρας όπως έξυπνα σατίριζε ο Τσάκωνας στο "Κλασική περίπτωση βλάβης". Κάθε δουλειά θέλει την υπευθυνότητά της! Παλιά ήμουν ο υπεύθυνος για το αν το μπουκάλι θα μείνει όρθιο πάνω στον δίσκο και θα φτάσει στον πελάτη ή θα του έρθει καπέλο και θα γίνω ρεζίλι. Μετά ήμουν υπεύθυνος για μπουν τα παιδάκια στο τρενάκι του λούνα παρκ και να βγουν στην ίδια κατάσταση! ...περίπου... ίσως λίγο πιο ζαλισμένα... Και τώρα έχω ευθύνη για το αν το μηχάνημα θα είναι κατασκευασμένο σωστά ή θα έχει κίνδυνο να βραχυκυκλώσει και τότε...πήρε φωτιά ο κώλος μας!

Πήρα και το δίπλωμα μηχανής!! Βέβαια!! Κι έτσι τώρα πρέπει να αρχίσω να ψάχνω τα μεταχειρισμένα!! Dreamon επειδή μπορεί να σου δημιουργηθεί η απορία, το απεριόριστο έβγαλα για να μην ασχοληθώ ξανά με το θέμα. Βαρέθηκα με τα μαθήματα...Τώρα αλλάζουν και οι κανονισμοί και θα αλλάξουν τα διπλώματα και οι τρόποι εξέτασης. Πρόλαβα ίσα ίσα!!

Και για να κλείσω έτσι μουντρούχικα και φλώρικα όπως άρχισα... μπορεί να το βλέπω στραβά... αλλά εγώ αυτό θεωρώ σωστό. Όταν κάνεις πολλά για κάποιον και θέλεις να τον βλέπεις ευτυχισμένο, δεν πρέπει να το εισπράξεις και πίσω ως ένα βαθμό?? Όταν σου κάνει δηλώσεις αγάπης δεν πρέπει να τις υποστηρίζει και με πράξεις?? "Δεν ξέρω λόγια όμορφα να δίνω..." της είχα πει, αλλά σε κάθε ευκαιρία αποδεικνύω την αγάπη μου!! Και δεν το βλέπω κι από εκείνη. Μόνο να το δηλώνει ξέρει...

Καληνύχτα σας και καλή χρονιά! :)

Ένα μεγάλο χωριό

Είναι βράδυ αργά και οδηγώ στην Αθήνα. Από Περιστέρι κατεβαίνω κέντρο και μετά Ηλιούπολη. Οι δρόμοι άδειοι αλλά δεν βιάζομαι. Η ατμόσφαιρα με τα φώτα της πόλης τα οποία έχουν πληθύνει λόγω Χριστουγέννων είναι σχεδόν ειδυλλιακή!  Το θερμόμετρο του γωνιακού φαρμακείου λέει 5 βαθμοί, κατεβάζω όμως το παράθυρο για να κάνω ένα τσιγάρο. Την επόμενη κιόλας στιγμή έχει περάσει στα ρουθούνια μου η μυρωδιά από καμένο ξύλο! Έτσι εξηγείται και θολή ατμόσφαιρα που κάνει τα φώτα να λάμπουν σχεδόν παραμυθένια! Σε όλες τις γειτονιές τις Αθήνας αυτή η χαρακτηριστική μυρωδιά από τζάκια και ξυλόσομπες που καίνε μέχρι νωρίς το πρωί. Η Αθήνα αλλάζει, και μαζί της η μισή Ελλάδα! Ξύλα για να ζεσταθούμε, παρέες σε σπίτια για να περάσουμε καλά, κρασί και τσίπουρο.

Αυτές οι γιορτές θα είναι οι πιο αληθινές. Χωρίς υπερβολές. Κοινωνικές χαμογελαστές, οικογενειακές.

Ζεστές... ακόμα και χωρίς πετρέλαιο

Trojka λέγεται σαχλέ!!

Πας να κοιτάξεις τον λογαριασμό

σε μαγαζί που έχει πολύ ωραία πράγματα αλλά οικονομικό δεν το λές

και την απόδειξη σου την έχουν φέρει σε σφινάκι ΤΡΟΪΚΑ??

Καλό Σαββατοκύριακό σε όλους!!

Athens HiEnd Audio Video Show 2012

Ήταν καιρός να κάνω μερικά post στο ύφος που έκανα και παλιότερα. Πρίν μερικά χρόνια την είχα δει και λίγο μικρός ρεπόρτερ ή τέλος πάντων αν κάποιον δεν τον ενδιέφερε το μέρος που πήγα, ας του πω τουλάχιστον οτι εγώ πήγα!! :ΡΡ

Χθες λοιπόν βρέθηκα με συμφοιτητές μου στην έκθεση Athens HiEnd Audio Video Show 2012 στο ξενοδοχείο Intercontinental. Ή έκθεση αποτελούνταν από Έλληνες εμπόρους ή κατασκευαστές συστημάτων συστημάτων ήχου και εικόνας υψηλής πιστότητας. Για να είμαι ειλικρινής η έκθεση είχε σίγουρα ενδιαφέρον αλλά αφορούσε περισσότερο ανθρώπους που ενδιαφέρονται άμεσα για την αγορά τόσο εξειδικευμένων συστημάτων. Επαγγελματίες του τεχνολογικού χώρου, ή καταστημάτων που ενδιαφέρονταν για μηχανήματα του είδους, ακόμα και "ιδιαίτεροι" χομπίστες βρήκαν την ευκαιρία να ενημερωθούν και να πάρουν μια γεύση από την πιο εξελιγμένη τεχνολογία στον χώρο του ηχοσυστήματος στην Ελλάδα. Επειδή αν δεν παινέψεις το σπίτι σου θα πέσει να σε πλακώσει, φυσικά από την έκθεση δεν θα μπορούσε να λείπει και ο καθηγητής μου στο τμήμα ηλεκτρονικής του ΤΕΙ Αθήνας κ Τσακιρίδης με τα εξαιρετικά χειροποίητα ηχοσυστήματά που όπως επιβεβαίωσα για άλλη μια φορά τον έχουν κάνει πασίγνωστο στον χώρο του!! 

Προσωπικά η έκθεση μου έδωσε μια ιδέα για το πως κινείται ο χώρος των ηχοσυστημάτων, στην χώρα μας. Έβλεπα άλλους να δίνουν περισσότερη σημασία την τεχνολογική καινοτομία, άλλους στην ποιότητα του ήχου και μόνο, και άλλους που design των μηχανημάτων τους θεωρείται το Α και το Ω. Ομολογουμένως πάντως θα περάσει πολύς καιρός για να ξανακούσω τόσο γεμάτο ήχο από ένα ηχοσύστημα το κόστος του οποίου όμως προσωπικά θεωρώ πολύ υψηλό για να να το αφιερώσεις μόνο για προσωπική ακρόαση!

Μαριονετα

Μια μικρή σκηνή όση να χωράω,

μια μικρή φωνή για να τραγουδάω.

Κάνω ό,τι ζητήσεις, κάνω ό,τι θες

κι όλες μου οι κινήσεις φίνες και σωστές.

[...]

Μια σου απροσεξία, μοίρα μου κακή.

Είμαι μαριονέτα τώρα θλιβερή.

Σκόρπια τα όνειρά μου, μέλη χαλαρά.

Σπάσαν οι κλωστές μου, είναι πια νεκρά.

"Η μαριονέτα" Στίχοι: Μαρία Γκόπη

Ο Ελλην

και μόνο αυτός:

Λεσβος 2012

Ηταν ο Αυγουστος του 12

Να είχε φωνή να μιλήσει αυτό το blog... τι καντήλια θα μου κατέβαζε...

Όπως παρατηρείτε δεν έχω ασχοληθεί ιδιαίτερα με το blog μου τελευταία, όπως δεν έχω ασχοληθεί και με οτιδήποτε άλλο μου θυμίζει χειμώνα βέβαια.... Ασχολούμαι με ούζα, μπύρες, τσιγάρα, φαΐ, και οτιδήποτε άλλο πάει ο νους σας εκτός από οτιδήποτε δημιουργικό!

...εκτός αν θεωρείται δημιουργικό το ψέκασμα με teza όλου του δωματίου μου γιατί ανακάλυψα κοριούς, τους οποίους πρέπει να έφερα απο τον στρατό...

Ήθελα να ανανεώσω όμως το ιστολόγιό μου με ένα νέο ποστ για να δώσω πρώτ' απ' όλα το παρών και να το στολίσω με καμιά καινούρια εικόνα από τις καλοκαιρινές μου διακοπές! Τις καλές μου φωτογραφίες ως γνωστόν τις βρίσκετε στο Flickr μου...

 

 Ωραία βραδιά γεμάτη προσμονή, με πανσέληνο, το πλοίο έφευγε για Μυτιλήνη

 

Η παραλία του Ποδαρά στις 6πμ. Μια απο τις 3 παραλίες του Μεσοτόπου.

Φωτογραφία τραβηγμένη μέσα από το κάστρο του Μολύβου (Μήθυμνα). Το κτίσμα στην κορυφή του λόφου είναι στρατόπεδο. Απέναντι τα παράλια της Μ. Ασίας.

Αυτό, τίποτα παραπάνω..

Έχω νέα!

Βασικά... βρήκα πρακτική!! Θα δουλέψω το λιγότερο για 6 μήνες για πρώτη φορά πάνω στο αντικείμενό μου!!! Δεν είναι μόνο αυτό όμως που με έχει συνεπάρει! Εντυπωσιάστηκα από μια σειρά γεγονότων!! Σταμάτησα μια πρόχειρη δουλειά που είχα για να μπορέσω να ψάξω καλύτερα για πρακτική και να τελειώσω την πτυχιακή μου. Ξεκίνησα λοιπόν να στέλνω emails με βιογραφικά σε μια λίστα με εταιρίες που είχα φτιάξει με πολύ πρόχειρο τρόπο ανάλογα με το αντικείμενό τους και την χιλιομετρική απόσταση. Στα πρώτα βιογραφικά που έστειλα ήταν και μια εταιρία που χαζεύοντας την ιστοσελίδα της εντυπωσιάστηκα!! Όχι από την ίδια την εταιρία αλλά από το ότι ασχολούνταν με ΑΚΡΙΒΩΣ αυτό που είχα στο μυαλό μου μέχρι τώρα να ασχοληθώ!!! Αυτό δεν είναι τόσο εύκολο όσο ακούγεται, αν δεν έχεις υπόψιν σου πόσο ευρύ είναι το πεδίο των ηλεκτρονικών!! Έτσι δήλωσα και στους δικούς μου ότι "εγώ βρήκα που θέλω να πάω!!!". Την επόμενη μέρα τους έστειλα ένα email με το οποίο δήλωνα το ενδιαφέρον μου επισυνάπτοντας και το βιογραφικό μου. Συνέχισα να στέλνω emails έχοντας ένα σταθερό πρότυπο κειμένου αλλάζοντας μόνο 2-3 λέξεις μέσα στο κείμενο για να ταιριάζει στην εκάστοτε εταιρία. Η μόνη εταιρία που δέχτηκε ξεχωριστό mail ήταν αυτή που σας ανέφερα πριν!

Μετά από 2 βδομάδες που έκανα αυτή τη δουλειά είχα δεχτεί μόνο 2 απαντήσεις και αυτές αρνητικές! Ώσπου χτυπάει το σταθερό! Γεια σας, από την εταιρία **** στον Άγιο Δημήτριο, την Παρασκευή σας περιμένουμε για συνέντευξη και φέρτε μαζί και την πτυχιακή σας!

"Συνήθως δεν παίρνουμε ηλεκτρονικούς, μου είπε, προτιμάμε ηλεκτρολόγους. Σε κάλεσα όμως γιατί μου άρεσε πολύ το κείμενο που μου είχες γράψει στο email! Μόνος σου το έγραψες?? Δεν φαντάζεσαι τι κείμενα μου έρχονται στο email από άτομα που δεν ξέρουν να εκφραστούν!" Του είπα ότι εγώ έχω καλή γνώμη για την γενιά μου και μου απάντησε ότι συμφωνεί και ομολόγησε ότι η δική του γενιά κατέστρεψε την δική μου... Να μην πολυλογώ, συζητήσαμε πολύ όμορφα με τον άνθρωπο είπαμε πολλά περί ηλεκτρονικών και εταιριών, μου παρουσίασε την εταιρία, μου έδειξε το εργαστήριο και στο τέλος δώσαμε τα χέρια!! Με περιμένει μπόλικη δουλειά και διάβασμα μου είπε αλλά εγώ χαίρομαι!! Μακάρι να μπορέσω να μείνω εκεί και μετά την εξάμηνη πρακτική μου...

Έτσι τώρα τον Αύγουστο θα χαλαρώσω να τον απολαύσω και από 1η Σεπτέμβρη αρχίζουν τα καλά!

Για την ώρα μπροστά μου έχω ταξίδι μέχρι το νησί μου, στις ρίζες μου, στα τραγούδια και τους χορούς του, σε παιδικούς φίλους, στην θάλασσα του Αιγαίου την οποία δεν αλλάζω με καμία!!

ΥΓ. Επειδή δεν έχω κράξει καθόλου... Εκ των τακτικών επισκεπτών του νησιού της Λέσβου να εκφράσω την αγάπη μου προς τις 3 εταιρίες που εκτελούν δρομολόγια προς το νησί (ΝΕΛ, Hellenic Seaways και Blue Star Ferries) που κατόπιν συνεννόησης αύξησαν το κόστος των εισιτηρίων σε σχέση με πέρσι έως και 25%!!

Πως φτιάχνεται ο φραπές

Ζέστη φουλ ...ανεμιστήρας ... και στον ενισχυτή  να παίζει το Chillin in Mykonos Vol 2 ... πιο ζεστός ήχος κάηκες.

Στο προκείμενο όμως. Εγώ που λέτε για πολύ καιρό, μέχρι τα 20 μου δεν ήξερα να φτιάχνω φραπέ!! Έφτιαχνα ένα πράγμα που μόνο εγώ μπορούσα να το πιω λόγο αναισθησίας και εγωισμού. Έψαξα λοιπόν στο ίντερνετ και ανακάλυψα tips!! Ιδού λοιπόν η ιδανική διαδικασία παρασκευής του φραπέ!!

1. Παίρνουμε ένα στεγνό ποτήρι. Ο λόγος που το θέλουμε στεγνό είναι για να μην κολλήσει καφές και ζάχαρη στα τοιχώματα πριν τα χτυπήσουμε.
2. Ρίχνουμε με ένα μικρό κουταλάκι πρώτα την ζάχαρη και μετά τον καφέ! Αυτό το κάνουμε γιατί ο καφές αν πέσει στον πάτο θα κολλήσει και δεν θα χτυπηθεί σωστά! (Οι δοσολογίες είναι για τον μέτριο τόσο καφές όσο ζάχαρη και ανάλογα τα γούστα σας τον κάνετε πιο γλυκό-σκέτο ή βαρύτερο-ελαφρύτερο)
3. Ρίχνουμε 30ml νερό βρύσης. Τα περισσότερα χτυπητήρια (βζζζούτ!!!) έχουν μετρητή που βολεύει αφάνταστα γι αυτή τη δουλειά!!! Βάζουμε ζεστό νερό και όχι κρύο γιατί θα διαλύσει πολύ πιο εύκολα την ζάχαρη και τον καφέ. Η διαλυτότητα του νερού πέφτει σε χαμηλότερες θερμοκρασίες.
   
   
   
   
   Προσοχή ούτε σταγόνα παραπάνω!!!! Με παραπάνω νερό θα παραχθεί περισσότερος αφρός και δεν θα ξέρετε τι να τον κάνετε!!!
4. Βάζουμε μέσα το βζζζζζζζζζούτ!!!!! (εικονίζεται άνωθεν) και ξεκινάμε το χτύπημα!Ξεκινάμε από τον πάτο όπου χτυπάμε καλά για να λιώσει η ζάχαρη και σιγά σιγά ανεβάζουμε τον αφρό προς τα πάνω εισάγοντας αέρα στο μείγμα και φουσκώνοντας το!!! Θα φουσκώσει τίγκα!!! Δεν θα παίρνει άλλο!! Συνεχίζουμε να χτυπάμε αλύπητα μέχρι να βαρεθούμε και ανεβοκατεβάζουμε!!!!! Ο αφρός θα γίνει σκληρός και δεν θα ανακατεύεται πλέον!!!Ξεπλένουμε το βζζζζούτ!!!!!! Μην το αφήσεις έτσι, έλεος!!!!
5. Βάζουμε μέσα τα παγάκια. Όσα πιστεύουμε, αρκεί να χωράει και νεράκι στο ποτήρι για συμπλήρωμα... Τα παγάκια πρέπει να πάνε στον πάτο! Βάλτε τα όρθια για να εισχωρήσουν πιο εύκολα... :ΡΡΡ Χτυπάμε και το ποτήρι προς τα κάτω και βουλιάζουν.
6. Συμπληρώνουμε με κρύο νερό σχεδόν μέχρι πάνω σιγά σιγά! Να χωράει και λίγο γάλα εάν θέλουμε στην συνέχεια! Δεν ρίχνουμε απότομα το νερό. Το κάνουμε σιγά σιγά και σε όλη την επιφάνεια του ποτηριού για να ξεπλυθεί ο αφρός και να κατέβει ο καφές στο κάτω μέρος του ποτηριού. Αυτό ίσως να μην συμφέρει αυτούς που πίνουν τον καφέ τους πολύ αργά και στη συνέχεια θέλουν να τον ξανά νερώσουν. Σε αυτή την περίπτωση ρίξτε το νερό από την μία πλευρά του ποτηριού ώστε να μην περάσει μέσα από όλο τον αφρό.
7. Τώρα ήρθε η σειρά του προαιρετικού γάλακτος. (Έλα μην ρίξεις πολύ και το κάνεις αηδία!!*) Το γάλα είναι συνήθως Εβαπορέ αλλά είναι θέμα γούστου... Στο στρατό έχω δοκιμάσει και με κρέμα γάλακτος :ΡΡ
8. Καλαμάκι σπαστό του χρώματος της αρεσκείας σας. Το Σαλλλονικιό είνα κίτρινο πάντως. Εγώ έχω την συνήθεια να το μασουλάω...
9. Ανακάτεμα με το καλαμάκι και καλή σας απόλαυση!!!!

* το λεγομενο γαλακτομπούρεκο

Υ.Γ. Για τον λόγο που εξηγώ στην φάση 3 ακόμα και στο χτύπημα του καφέ με σέικερ (τακατακα), δεν βάζουμε ούτε κρύο νερό ούτε παγάκια!!!! Βρύσης!!!

ΥΓ Νο 2!!!! Απίστευτη παράλειψη μου που δεν ανέφερα τίποτα για φραπέ με παγωτό!!!! Μια μπάλα βανίλια μέσα στον φραπέ απογειώνει την απόλαυση!!!!!! (Χωρίς γάλα ε...)

Περιοδος μεταβατική

Σε αναζήτηση πτυχιακής άσκησης!!

Ίσως θεωρητικά και να ήταν λάθος μου αλλά δεν καταδέχτηκα να δουλέψω παραπάνω από 10 μέρες σε μια δουλειά που δεν γούσταρα καθόλου να κάνω, δεν είχε τίποτα παραπάνω να μου προσφέρει εκτός απο 550€ το μήνα, αισχρές συνθήκες εργασίας και ωράριο σκέτη εκμετάλλευση.

Και τώρα σπίτι. Με χρόνο για να τελειώσω την πτυχιακή μου και να ψάξω για πρακτική άσκηση. Δεν είναι καθόλου εύκολο να βρεις αυτό που θέλεις όμως, ακόμα και στον τομέα μου που είναι από τους πιο "απορροφητικούς".

Πλέον έχω επιστρέψει στην πολιτισμένη καθημερινότητά μου, με το ποδήλατο, την φωτογραφική μου μηχανή και τα υπόλοιπα αξεσουάρ μου!!

Καλό καλοκαίρι και καλές διακοπές σε όσους τελειώνουν σιγά σιγά με τις εξεταστικές τους ακόμα και αν το περάσουν την Αθήνα!! Παντού μπορείς να περάσεις καλά!! Μπορείς να περάσεις ακόμα και το καλύτερό σου καλοκαίρι στην πόλη, αρκεί να έχεις καλή παρέα ναι να έχεις διάθεση να περάσεις καλά!!!

Φωτογραφία αφιερωμένη στους φοιτητές και τους πανελληνιομάχους!!! >>Flickr<<